Historia klubu w pigułce

    Historia klubu sportowego w Sadowie rozpoczęła się zarysowywać w czasach powojennych, które były niezwykle trudne.
    Sadów od 1 grudnia 1945 roku stanowił odrębną gminę w powiecie lublinieckim w województwie śląskim , która składała się z 5 gromad tj. : Sadów, Droniowice, Rusinowice, Harbułtowice i Wierzbie.
    Miejscowość ta, która przez wieki ( pierwsze wzmianki pojawiły się w 1295 roku w Księdze Uposażeń Biskupstwa Wrocławskiego ) kojarzyła się głównie z gotyckim murowanym kościołem, konsekrowanym w 1331 roku oraz dzwonnicą wybudowaną w XVII wieku .
    W minionym wieku znaczącym wydarzeniem było założenie w 1925 roku Jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej natomiast w roku 1932 w samym centrum miejscowości oddano do użytku budynek szkoły podstawowej z boiskiem niepełnowymiarowym do gry w piłkę nożną, gdzie po zakończeniu II wojny światowej od roku 1948 spotykała się miejscowa młodzież. Bramki zrobione były z trzech żerdzi sosnowych a nawierzchnia nie była w całości trawiasta. Nie przeszkodziło to jednak , aby regularne spotkania przybrały z czasem formę zajęć treningowych piłki nożnej, które były prowadzone pod fachowym okiem kierownika szkoły w Sadowie pana Henryka Klepacz, można powiedzieć pierwszego trenera sadowskiej młodzieży. Te właśnie spotkania doprowadziły do utworzenia w 1949 roku Klubu Sportowego . Pana Henryka oraz osoby, które były pierwszymi zawodnikami tworzącymi wówczas drużynę Sadowa uważa się za założycieli sadowskiej drużyny piłkarskiej . Obok pana Henryka Klepacz byli to panowie Franciszek Kansy, Józef Poloczek, Stanisław Bok . Zaangażowanie i mozolna praca na treningach pozwoliła w roku 1952 zgłosić oficjalnie drużynę piłkarską Klubu Sportowego w Sadowie do rozgrywek piłki nożnej na szczeblu „C” Klasy.
    Aby drużyna mogła zapoczątkować rozgrywki na szczeblu klasy „C” potrzebne było pełnowymiarowe boisko, które spełniałoby wymogi dotyczące rozgrywek piłkarskich . Dzięki władzom Gminy w Sadowie pierwsze boisko powstało przy ulicy Powstańców, gdzie drużyna z Sadowa rozgrywała swoje mecze. Siedzibą klubu była wtedy sala wynajmowana u pana Kalocha, a miejscowy PGR zapewniał wtedy zawodnikom transport na zawody .
    Drużyna w składzie: Franciszek Kansy, Józef Poloczek, Stanisław i Jerzy Bok, Lorenc Rudek, Klaus Kowol, Piotr Przybyła, Jan Widera, Greupner, Franciszek Piątek i Hubert Szuler w pierwszym sezonie rozgrywanym w klasie „C” wywalczyła awans do rozgrywek na szczeblu „B” klasy.
    Przed nowym sezonem zespół został zasilony nowymi, bardziej dojrzałymi zawodnikami, z których najbardziej wyróżniał się Klaus Kowol , a dzięki jego umiejętnościom klub osiągał bardzo dobre rezultaty.
    Z uwagi na podmokły teren boiska wystąpiono wówczas do władz Gminy w Sadowie o wygospodarowanie nowego terenu pod boisko sportowe co szybko udało się zrealizować.
    Miejscem, gdzie miało powstać nowe boisko sportowe był teren przy ulicy Feliksa Dzierżyńskiego (dziś ul. Leśna). Własnymi siłami jak opowiada Franciszek Kansy pracowano przy jego budowie, aby kolejne mecze mogły się już tam odbywać.
    W kolejnych latach rozgrywki z udziałem sadowskiej drużyny mijały bez większych sukcesów.
    Od roku 1969 funkcję prezesa pełniła Danuta Mazurkiewicz a drużyna , która składała się głównie z zawodników z Sadowa , z których część wcześniej reprezentowała barwy lublinieckiej Sparty nie miała sobie równych w Lidze Wiejskiej a następnie w klasie „C” by po dwóch sezonach awansować do „B” klasy.
    W roku 1970 klub przyjął nazwę „Pokój” od Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej, która wspierała zespół finansowo oraz nieodpłatnie zapewniała transport na mecze wyjazdowe. Przewodniczącym wówczas był pan Emil Janta. Należy również wspomnieć, iż będący w tym okresie proboszczem sadowskiej parafii ks. Bolesław Jakubczyk , był wielkim fanem piłki nożnej i sadowskiej drużyny, której ufundował piłkę do gry.
    Od roku 1974 najdłuższy staż w roli prezesa rozpoczął pan Aleksy Bartocha, który tę funkcję pełnił do roku 1988 roku. Drużyna w tym okresie brała udział w rozgrywkach „B” klasowych , natomiast pod koniec lat 80tych zanotowała historyczny awans do klasy „A”.
Od roku 1988 prezesem był Wacław Czok, który sprawował tę posadę do roku 1991. Po zakończeniu rozgrywek w sezonie 1990 – 1991 nie zgłoszono drużyny do następnego sezonu .
    Nadszedł rok 1995, kiedy to młodzież w Sadowie poszła śladami swoich przodków , którzy utworzyli w 1949 roku klub w Sadowie i tak jak oni przed laty zaczęli się spotykać na boisku przy szkole podstawowej by grać w piłkę nożną. Dzięki ogromnej chęci i zaangażowaniu trenującej młodzieży i inicjatywie prezesa Tomasza Górczyńskiego podjęto decyzję o reaktywacji i zgłoszeniu drużyny Sadowa do rozgrywek o mistrzostwo klasy „B” w Podokręgu Lubliniec w sezonie 1995 -1996 .
    Pierwszym meczem po reaktywacji był mecz Pucharu Polski, który „POKÓJ” Sadów pokonał 30 lipca 1995 roku na własnym boisku drużynę Boronowa występującą wówczas w Klasie „A” w dramatycznych okolicznościach po dogrywce 5 – 4.
    Po bardzo dobrych dwóch sezonach nadszedł zapisany w pamięci zawodników i kibiców sezon 1997-1998, kiedy to został oddany do użytku nowy obiekt sportowy, na którym Sadów od pod wodzą trenera Władysława Wielechowski awansował do klasy „A” deklasując rywali, strzelając w sumie 125 bramek tracąc jedynie 25.
W klubie od 1998 do 2000 roku istniała także sekcja tenisa stołowego. W tym czasie zmieniali się prezesi klubu, najpierw posadę tę pełnił Zdzisław Knop a po nim od roku 1997 Andrzej Gałeczka.
    Od sezonu 1998-1999 posadę trenera objął Ireneusz Sukienik , dzięki któremu drużyna po dwóch sezonach rozgrywek „A” klasowych osiągnęła największy sukces w dziejach klubu awansując po sezonie 2000-2001 do LIGI OKRĘGOWEJ. Na stanowisko prezesa w wyborach w 1999 roku wybrano Jadwigę Mazurkiewicz .
    W trakcie sezonu 2001-2002 miejsce trenera Sukienika zajął Kazimierz Dorożyński, prowadząc zespół do końca sezonu. Mimo dobrej gry zabrakło szczęścia a przede wszystkim paru punktów aby utrzymać się w Lidze Okręgowej. Kolejne sezony , drużyna rozgrywała w klasie „A” . W roku 2003 prezesem klubu został Janusz Kita , zmieniali się również trenerzy tj. Andrzej Wójcik, Jacek Łuczyński, Jakub Olczyk, który w sezonie 2007-2008 wprowadził drużynę juniorów starszych do Ligi Okręgowej, gdzie młodzi reprezentanci Sadowa spisali się bardzo dobrze zajmując trzecią lokatę.
    W sezonie 2009-2010 drużynie nie udało się utrzymać w klasie „A” i następne dwa sezony zespół rozgrywał w klasie „B”. W 2008 roku posadę prezesa przejął Marek Pietrzak, natomiast rolą grającego trenera zajął się Mirosław Pietrzak , który wraz z zespołem w sezonie 2011-2012 wywalczył ponownie awans do klasy „A”. W 2011 roku krótko funkcję prezesa pełnił Krzysztof Szulc a po wyborach z początkiem roku 2012 prezesem wybrano Wojciecha Czerwiński pełniącego tę funkcję do dnia dzisiejszego. W połowie sezonu 2012-2013 do dziś w rolę trenera pierwszej drużyny wcielił się Przemysław Sadziak, który również jest trenerem grającym, obecnie jako bramkarz.
    Klub od roku 1997 posiada także drużyny młodzieżowe juniorów i trampkarzy. Dzięki staraniom oraz wielkiemu zaangażowaniu obecnego prezesa Wojciecha Czerwiński przypadająca w bieżącym roku 65 rocznica powstania klubu w Sadowie jest okazją podziękowania i uhonorowania zawodników oraz działaczy, którzy na przestrzeni 65 lat reprezentowali w różnych formach LKS „POKÓJ” .

Autor: Mirosław Pietrzak
 


Shoutbox
Sponsorzy
Statystyki